Í gærkvöldi sat ég heima í sófanum og slappaði af. Við eigum tvo hunda og oftar en ekki er mikið fjör á heimilinu. Þar sem ég settist niður tók ég eftir því að Tinni (eldri hundurinn) byrjaði að reyna að fara upp á Kola (þann yngri). Mín fyrstu viðbrögð voru þau sömu og svo oft áður að segja honum að hætta. Hefur ekki verið neitt vandamál með það, hann snýr sér að mér og lítur niður á gólf skömmustulega, en stuttu síðar var hann að gera sig líklega til að hefja leikinn á ný. Svona hélt þetta áfram í nokkuð góða stund þar til að lokum komst ró á heimilið.
Þegar ég náði loks að setjast niður og slappa af fór ég að rekja í huganum hvernig ástandið hefur verið á heimilinu undanfarið. Þetta hefur verið ítrekað verið að gerast og ég sit með þá hugsun hvað veldur. Sem karlmaður var það fyrsta sem ég hugsaði að Tinni væri einhverskonar kynvillingur, enda sá ég að ef ég gengi um húsið og væri endalaust að reyna að fara uppá konuna þá yrði það skilgreining á mínu ástandi. Hvað þá ef það væri annar karlmaður á heimilinu sem ég væri trekk í trekk að reyna að fara uppá.
En hundar eru kannski ekki alveg eins og við mannfólkið, ákvað ég því að setjast niður og reyna að finna eitthvað um þetta ástand og hugsanlega lausn á þessu.
Tek það samt fram að ég hef ekki átt í vandræðum með að hundarnir séu að reyna að riðlast á húsgögnum eða gestum á heimilinu.
Hvað veldur þessu.
Jú grunn útskýringin fyrir því að hundar fara uppá hvorn annan er til mökunar. En í sumum tilfellum fara þeir uppá húsgögn, bangsa, kodda, fætur, hendur eða einfaldlega það sem fyrir þeim er. Það er margt sem getur valdið þessari hegðun, algengasta útskýringin sem ég hef heyrt er að þetta sé þeirra leið til að koma upp valdaröð. En einnig geta einfaldir hlutir eins og spenna eða kvíði valdið þessu. Er hundurinn órólegur eða einfaldlega leiðist þá er þetta nokkuð sem þeir geta tekið upp á að stunda.
Önnur útskýring getur verið að hundurinn sé að leitast eftir athygli. En svona einfalt er þetta ekki, hugsanlega getur verið um sjúkdóm eða ofnæmi að ræða. Ef hundurinn er að sleikja sér mikið eða nudda kynfærin udan í einhvað öfgafullt mikið, t.d. getur ofnæmi valdið kláða sem hundurinn kann að vera að reyna að vinna bug á.
Lausnir?
Við sumu af þessu er svo sem einföld leið til að vinna að. Skoðaðu hvort hundurinn sé að fá næga hreyfingu, og þegar þið eruð heima hefur hann einhvað að gera, naga bein eða leika sér með dót. Einfaldar lausnir eru oft þær bestu. Margir tala einnig um að vera með einfaldar skipanir til að stöðva svona hegðun, Nei, stopp, hættu. Geta verið góðar snöggar skipanir sem hægt er að temja hundinn við að hlýða til að stöðva svona hegðun. En svo er vissulega matsatriði ef að þér þykir þetta fara vel yfir strikið um eðlilega hegðun. Hvort ekki sé bara kominn tími til að athuga hvort að um ofnæmi eða nokkuð annað sé að ræða, enda viljum við öll hafa hundana okkar við bestu heilsu.
Þegar ég byrjaði að fara yfir þær upplýsingar sem ég gat fundið um þetta efni þá sá ég fyrstu lausnina vera þá að gelda strákana mína. Það var alveg þar til ég fékk þær upplýsingar að geldir hundar eiga þessa hegðun enn til.
Nú er þörf á lausn hjá mér þar sem einn daginn getur Tinni farið að gera sig líklegann við hund sem mun ekki leyfa þessari hegðun að ganga yfir sig og getur brugðist illa við. Enda get ég ekki hugsað mér að allir vilji að ókunnugur hundur hoppi uppá bak á sér.
Nú verður forvitnilegt að fylgjast með hvernig okkur gengur að vinna bug á þessu.
Fyrstu um sinn mun það vera að taka langar daglegar taumgöngur og leyfa þeim að ærslast í garðinum inn á milli. Einnig að taka upp þægilega einfalda „hættu“ skipun sem mun ná yfir þenna gjörning.